Numery archiwalne

Autor: Ramadan B. Hussein  |   Strony: 273–290


 

Streszczenie

Gatunek tekstów ‘apotropaicznych’ przeciwko wężom i wrogim istotom jest po raz pierwszy zaświadczony w korpusie Tekstów Piramid króla Unisa. J. Osing w swojej klasyfikacji gatunków tekstói) w Tekstach Piramid wyróżnił dwie różne grupy ‘Zaklęć Wężowych’: Grupę A1 (TP 226–243), która pojawia się na zachodniej ścianie komory grobowej Unisa oraz Grupę A2 (TP 276–299) na wschodniej ścianie przedsionka. Warte zanotowania jest, że te ‘Zaklęcia Wężowe’ mają charakter twórczy, ponieważ do korpusu od tego momentu dodane zostały nowe zaklęcia. To studium prześledzi główne cechy Grupy A1 jako części składowej, a także jej rolę w generowaniucałościowego znaczenia kompozycji tekstów grobowych w grobowcach szybowych Okresu Późnego. Ta cząstka o cechach kreujących była przedmiotem głównych działań edytorskich twórców tekstów w Średnim Państwie i Okresie Saickim. W łączona do korpusu Tekstów Sarkofagów Grupa A1 przeszła interpretacyjny proces zmiany porządku jej zaklęć (wytwarzając znaczną liczbę sekwencji, które nie mają powiązania z wcześniejszymi) oraz dodania nazwy rȝ n ḫsf rrk m ẖrt-nṯr (odsłaniającego istotę prawdziwego znaczenia tekstów Grupy). W szczególności saiccy twórcy tekstów oparli się na metaforach odwołujących się do słownictwa związanego z sferą krajobrazów wodnych i odwołaniach do Ra w słownictwie tekstów z  Grupy A1, aby podkreślić mitologiczne zmagania o znaczeniu kosmogonicznym pomiędzy Ra a Apopisem. Jest oczywiste, że ta Grupa wywodzi się z ‘pomocniczego’, ‘niezależnego’ gatunku w piramidach Starego Państwa do głównej części twórczejw kompozycjach saickich. Jednakże wciąż są potrzebne dalsze studia nad tymi mechanizmami.

 

 

Dane adresowe:

Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych Polska Akademia Nauk
ul. Nowy Świat 72
00-330 Warszawa
tel. (22) 657 27 91

Formularz logowania

Our website is protected by DMC Firewall!