Numery archiwalne

Autor: Fabian Welc   |   Strony: 719–735


 

Streszczenie

W czasie polsko-egipskich ratunkowych wykopalisk w Tell Atrib, prowadzonych przez Karola Myśliwca i Hannę Szymańską, na południe od komu Sidi Yousuf znaleziona została rozległa dzielnica rzemieślnicza z okresu ptolemejskiego. Składała się z gęstego skupiska wybudowanych z cegieł mułowych i popiołowych pomieszczeń, oddzielonych wąskimi uliczkami i nieregularnymi dziedzińcami. W czasie wykopalisk znaleziono około 350 obiektów wykonanych z fajansu, takich jak naczynia, amulety, figurki, tessery i koraliki. Prawdopodobnie wszystkie te obiekty zostały wykonane na miejscu. Wiele z tych fajansowych zabytków ma cechy, które wskazują, że były to odpadki produkcyjne: całe oraz fragmenty naczyń różnej wielkości z zachowaną charakterystyczną stożkowatą podpórką, naczynia ze śladami stykania się na brzuścu z innymi obiektami, zniekształcone naczynia i figurki, naczynia z pęknięciami i deformacjami na glazurowanej powierzchni oraz obiekty z szarawą glazurą i fajansową formą – wskazujące na przepalenie w piecu. Obecność naczyń i figurek z wadami produkcyjnymi, które były bezwartościowe, w Tell Atrib świadczy o tym, że istniał tam lokalny warsztat fajansowy, działający w okresie ptolemejskim i prawdopodobnie we wczesnym okresie rzymskim. Analiza stratygrafii stanowiska pozwala założyć, że fajansowe i ceramiczne warsztaty mieściły się we wschodniej – lub bardziej północno-wschodniej części eksplorowanego fragmentu kompleksu ptolemejskiej architektury, co zauważył już K. Myśliwiec. Takie pracownie powinny być zlokalizowane w miejscu później zajętym przez łaźnie Ptolemeusza VI.

 

 

Our website is protected by DMC Firewall!