Numery archiwalne

Autor: Arthur Segal   |   Strony: 357–369


 

Streszczenie

Mimo swej greckiej nazwy, odeion (odeum) to konstrukcja typowo rzymska. Jest to przekryta budowla przypominająca teatr, przeznaczona do publicznych występów przed widownią liczoną raczej w setkach, niż w tysiącach. Odeion w Hippos-Sussita leżał w zachodniej części miasta, w odległości około 80 m na zachód od forum. Ma oś podłużną (27m) o orientacji północ-południe, prostokątny budynek sceniczny na wschodnim boku i półokrągłą widownię po stronie zachodniej. Zbudowany został ze starannie obrobionych, boniowanych bloków bazaltowych i wapiennych. Półokrągła widownia liczy w obwodzie 41 m, a jej promień 8,60m. Można ustalić, że zawierała 11 rzędów siedzeń o ogólnej długości 282 m – wystarczającą aby pomieścić około 500 widzów. Konstrukcja i materiał budowlany, podobnie jak znaleziska monet i ceramiki wskazują, że odeion wzniesiono w II połowie I wieku n.e. Odeiony są dość rzadkie. Na terenie Dekapolis znaleziono jak dotąd dwa: jeden w Ammanie (Filadelfia), drugi w Beth Shean (Scytopolis). Jako że były to budowle przeznaczone dla widowni złożonej zaledwie z kilkuset osób, ich obecność ma daleko idące implikacje. Tak więc nie teatry ale odeony były prawdziwym świadectwem wyrafinowanych gustów i tożsamości kulturowej zhellenizowanej elity wśród mieszkańców miast na terenie Dekapolis w pierwszych wiekach naszej ery.

 

 

Our website is protected by DMC Firewall!