Numery archiwalne

Autor: Aleksandra Majewska   |   Strony: 453–462


 

Streszczenie

Kamienny posąg Izydy karmiącej dziecięcego Horusa z Muzeum Narodowego w Warszawie (nr inw. 139020 MNW) przedstawia typ ikonografii Isis lactans. Gest symbolizujący znaczenie karmienia jako źródła życia jest znane od Starego Państwa i mocno związane z teologią władzy królewskiej. Najstarsze przykłady rzeźby kamiennej z przedstawieniem Isis lactans pochodzą z XXV dynastii, ale nie wyklucza to ich istnienia we wcześniejszym okresie. Kult triady ozyriackiej, ucieleśnionej w rodzinie królewskiej, był wspierany przez władców kuszyckich w celu legitymizacji ich praw do tronu. Stylistyka rzeźby - pełne kobiece kształty oraz twarze Izydy oraz Horusa posiadające cechy negroidalne – pozwalają na połączenie jej z programem artystycznym XXV dynastii. Na podstawie analiz porównawczych stylu i ikonografii można wywnioskować, że figura karmiącej Izydy została wyrzeźbiona najwcześniej pod koniec XXV dynastii, a najpóźniej na początku XXVI dynastii, czyli ok. połowy VII w p.n.e.

 

 

Dane adresowe:

Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych Polska Akademia Nauk
ul. Nowy Świat 72
00-330 Warszawa
tel. (22) 657 27 91

Formularz logowania

Our website is protected by DMC Firewall!